26 ام سپتامبر 2006 اولین پست این وبلاگ با عنوان "یه وبلاگ اونم فقط با یک کلیک" منتشر شد ، امروز 27 ام سپتامبر 2008 است و این وبلاگ وارد سومین سال فعالیت خود می شود . آمار نشون میده در مدت این 2 سال در مجموع 138 پست منتشر شده و 103 نظر در رابطه با مطالب منتشر شده ارسال شده است . به طور متوسط در هر ماه 5 مطلب در این وبلاگ منتشر شده است و می توان گفت بطور متوسط در هر هفته این وبلاگ با یک مطلب جدید بروز شده است . آمار نشان از این دارد که این وبلاگ یک وبلاگ فعال نیست ! همچنین آمار فید برنر میگوید که این وبلاگ در حال حاضر 120 خواننده فید دارد.

باورش برای خودم خیلی سخت هست ، ولی چه باور کنم یا نکنم ، تا ساعاتی دیگر وارد 24 سالگی می شوم ، خیلی سریع اتفاق می افتد خیلی سریع ، انگار همین دیروز بود که به عدد 20 رسیده بودم ، 23 سالگی خوبی بود ، امیدوارم 24 سالگی خوبی هم داشته باشم

سال 86 هم کم کم داره به پایان خودش میرسه و سال 87 هم داره آروم آروم میاد . ترافیک تهران که در روزهای عادی آزاردهنده است در این روزها نه تنها برایم آزاردهنده نیست بلکه دلنشین هم هست ، شوق مردم برای شروع یک سال جدید و خریدهای شب عید و پیاده رو هائی که پر است از تهرونی های عزیز برایم همه دلنشین هستند ، این که مردم این روزها سعی می کنند مشکلات لعنتی رو برای چند روز هم که شده فراموش کنند و تلاش کنند که همه چیز رو برای شروع یک سال جدید و خوب آماده کنند بسیار زیباست. من که تا همین الان که دارم این پست را می نویسم درگیر کارهای زیادی هستم که طبق روال گذشته همیشه از اواسط بهمن ماه شروع می شوند و خسته کننده هستند . دیشب لیستی از پروژه هائی که باید تا انتهای فروردین تحویل بدم را درآوردم ، 7 پروژه ! با خودم گفتم این همه کار میکنیم که تعطیلات خوب داشته باشیم اما گویا تعطیلات هم باید تلاش کنیم تا پروژه ها را انجام دهیم .

امیدوارم سال جدید سال خوبی برای همه خوانندگان این وبلاگ باشد ، سالی باشد سرشار از موفقیت و کامیابی  برای همه عزیزان

حول و حوش یک ساعت پیش بعد از نوشتن اسامی فهرست اصلاح طلبان بهمراه کد های انتخاباتی با در دست داشتن شناسنامه و کارت ملی و یک عدد خودکار عازم یکی از مسجدهای محله شدم تا به نمایندگان مورد نظر خود رای دهم ، اولا که خیلی خلوت بود ، خیلی ... و به جرات می تونم بگم تمامی کسانی که در زمان ورود من به مسجد در حال پر کردن فرم مربوطه بودند هیچ گونه اطلاعی از اشخاصی که نامشان را در فرم می نوشتند نداشتند ، به برد مربوطه نگاه می کردند و چندین نفر را انتخاب می کردند و می نوشتند و رای شان را در صندوق می انداختند ، در این مرحله کسانیکه نامشان برای مردم آشنا بود بیشتر رای می آوردند و مردم فارق از اینکه اینها که معروف هستند و نامشان برایشان آشناست چه کار کرده اند و چه خواهند کرد به آنها رای می دادند ، در گوشه ای برگه ای که از قبل آماده کرده بودم را از جیبم درآوردم و با آرامش و با دقت هر چه تمام تر نام و نام خانوادگی کاندید های مدنظرم را مرتب و خوانا می نوشتم و کدهای مربوطه را علامت میزدم ، در کنارم دو خانم محجبه و مسن بودند که یکی از آنها مشغول نوشتن چندین نام بود ، آن یکی پرسید ، می شناسی ؟ گفت نه! بعد دوباره سوال کرد ، پس برای چه رای میدهی و دوباره گفت برای مهر ، دوباره خانم سوال کننده گفت پس به سیدها رای بده! و من هم به کار خودم ادامه می دادم ، بعد از یک دقیقه شخص سوال کننده از من پرسید : مادر جان ، شما این اشخاص که بهشون رای میدهی را می شناسی ، بنده هم گفتم بله مادر جان ، من این اشخاص و جناح سیاسی آنها را می شناسم و تفکرات آنها را می پسندم و به آنها رای میدهم ، سوال کرد : می شود ما هم مثل شما پر کنیم ، گفتم اگر دوست داشته باشید چرا که نه ، به آن یکی گفت : صبر کن اسامی این پسرم را بنویسیم . کاندید ها را نوشتم و برگه را به آنها دادم. بعد به سمت صندوق رفتم و برگه رای را در صندوق انداختم و وقتی برگشتم که ببینم که این برگه من در چه وضعیتی است (چون پشت برگه بخشی از چرک نویس تحلیل یکی از پروژه هایم بود !)دیدم که برگه را وسط گذاشته اند و چندین نفر دارند از روی آن می نویسند . گفتم اصلاح طلبان مهم تر از تحلیل من هستندو برگه را نگرفتم و زدم بیرون مسجد!

از این جریان بسیار خوشحال شدم ، چون اصول گرایان در این انتخابات نهایت نامردی را در حق اصلاح طلبان کردند و شروع به تخریب اصلاح طلبان کرده بودند و این جوری یک بخش کوچکی از این ماجرا جبران می شود .

والبته بسیار ناراحت بودم که چرا مردم کورکورانه و بدون بررسی به پای صندوق های رای می روند و به اشخاصی که اصلا در موردآنها هیچ شناختی ندارند رای می دهند ، چرا این مهر اینقدر مهم است که بخاطرش آینده خود و فرزندان خود را به خاطرش به خطر می اندازیم .

این روزها بحث شرکت و یا عدم شرکت در انتخابات بحث داغ وبلاگستان است ، جامعه مجازی ایرانی در فوروم ها ، در چت ، در سايت های شبکه اجتماعی و هر جا که فکرشو بکنید تا به بخش نظرات یه مطلب وبلاگ در این مورد به بحث و تبادل نظر می پردازد، صداوسیما هم داره کار خودش رو خوب انجام میده و حسابی به تخریب اصلاح طلب ها میپردازه . خوب تو این جور مواقع یک شخصی که طرفدار اصلاحات هست چی کار میکنه ؟ هیچ چی ، شروع میکنه به تبلیغ برای اصلاح طلب ها .

جمعه ای که گذشت کنکور علمی کاربردی برای مقطع کاردانی به کارشناسی برگزار شد ، حوزه امتحانی من هم در خیابان آذربایجان بود ، از شانس خوب ما! در طبقه زیر زمین صندلی ما قرار داشت و چه زیرزمینی ، در روزی که هوای تهران خوشبختانه بهاری بود 3 ساعت و نیم نشستن بر روی اون صندلی ها باعث شده بود سرمای بدی وجود ما را در خود بگیرد ، کاش حداقل شوفاژی چیزی در آن محل قرار میدادند ، ما که چیزی ندیدم به جز یک کولر خیلی بزرگ !

کنکور با زمان 105 دقیقه ای برای سوالات عمومی شامل ادبیات ، معارف ، زبان و ریاضی شروع شد ، فکر کنم به 5 سوال ادبیات پاسخ دادم ، به یک سوال معارف ، به صقر سوال ریاضی اما به تمام سوالات زبان پاسخ دادم ، تو این چند دوره که کلا تو کنکور کاردانی به کارشناسی شرکت کرده بودم ساده ترین بخش برای من همین سوالات زبان عمومی بود .

بعد نوبت به آزمون 120 دقیقه ای تخصیصی رسید ، ابتدا به سراغ سوالات زبان تخصصی رفتم که در رابطه با جاوا بود و به همه آنها پاسخ دادم 10 سوال از مجموع 60 سوال که هرکدام ضریب 10 دارند و فکر کنم همه اش درست باشد چرا که سوالات خیلی مفتی بودند و متنی که دررابطه با جاوا بود هم خیلی ساده و قابل فهم بود . بعد به سراغ سوال های ذخیره رفتم که چند فصلی از آن را خوانده بودم سوالات انصافا متعادل بودند و من که 3 فصل را مطالعه کرده بودم به سوالات مربوطه تقریبا پاسخ دادم اما نه به همه سوالات.

متاسفانه چون کلا ساختمان داده را دراندک مدتی که شروع به درس خواندن کردم و سپس ولش کردم! نخواندم پس به سوالاتش پاسخ ندادم ، خوب برنامه نویسی هم که اصلا خواندن معنا ندارد و باید بیشتر تست زد ، چون قالب سوالاتش مشخص است ، تکه برنامه ای میدهند و خروجی را از شما میخواهند تقریبا 100 درصد سوالات از این شکل بود که به 10تای آنها پاسخ دادم .

جالب اینجا بود که با شروع آزمون تخصیص تقریبا 80 درصد هم آزمونی های عزیز در طبقه زیرزمین بلند شدند و رقابت در این طبقه با 20% باقیمانده ادامه پیدا کرد که از این 20% هم تا ساعت 12 که من آزمون را ترک کردم 10 درصد دیگر رفته بودند .

حضور عزیزان هم دانشگاهی در حوزه امتحانی ، حوزه عزیزان سرباز و ... جالبناک بود.

ساعت 2:20 دقیقه بامداده و من دارم چای میخورم و وب گردی می کنم ، بالاترین حسابی حالش خوبه خوبه ها بدون هیچ مشکلی کار می کنه و امان از دست این اعتیاد به بالاترین بدچیزیه ، بد دور و برش نرید که بلای خانمان سوزه این بالاترین خانمان سوز ها .
چقدر خدا حرف این بنده اش رو گوش کرد الان از پنجره ی اطاقم تو کوچه رو دید زدم ، یه سرمای دل پذیری بصورتم خورد ، آرامش خاصی تو کوچه حکم فرماست ، هیچ جنبنده ای نیست که نیست ، همه جا سپید است سپید . برف آماده است برف ، احتمالا تعطیلاتی در راه است ، احتمالا باز هم مثل سابق قطعی گاز را در شهرهای مختلف شاهد خواهیم بود ، احتمالا باز هم در شهر های شمالی خلق خدا به فروشگاه ها هجوم خواهند آورد ، احتمالا بازهم بندگان بیگناه خدا در اتوبان های ایران گرفتار خواهند شد . احتمالا  باز هم من فردا باید دو ساعت تو این برف تمامی تلاش های خودم را بکنم تا ماشین پدر را از تو برف دربیارم ، برف هم برای خودش نعمتی است اما ... برم بخوابم که صبح بتونم بلندشم!

فکر کنم امید به زندگی در من تو این چند سال اخیر سیر نزولی خودش را طی کرده و می کنه و طی خواهد کرد . این روز ها واقعا هیچ نوع امیدی نیست که نیست ، دل به این خوش کرده بودم که مجلس هشتم میتونه مجلس درست و حسابی باشه ، می تونم برم رای بدم ، نماینده های خودمو انتخاب کنم و شاد باشم که اینها قراره جلوی یه سری آدم بی لیاقت وطن فروش را بگیرند . دلمون خوش بود که قراره شخصیت های برجسته اصلاح طلب بیاند و یه تغییری تو وضعیت زندگی مردم این کشور ایجاد کنند ، جلوی این تصمیمات نابخردانه رو بگیرند ، امید به زندگی شاید افزایش پیدا کنه ، شاید مردم کمتر تو تاکسی از بدبختی هاشون حرف بزنند ، شاید شاید یه کم لبخند رو بشه تو چهره مردم شهرم ببینم ، اما .... اما این رد صلاحیت ها واقعا از همه چی من رو نا امید کرد ، فکر کنید ، چه دموکراسیه تو این مملکت در جریانه ، چه آزادی در جریانه ، فکر کنید چه شخصیت هائی با چه دلایلی رد صلاحیت شدند ، چقدر احمقانه است.این روز ها نیک آهنگ کاریکاتورهای باحالی میده بیرون ، سابق هم میداد ، ولی این روزها بیشتر به دل میشینه این یکی رو من خیلی دوست دارم ، بارها بهش نگاه کردم و با خودم گفتم الان باید بخندم یا گریه کنم .بز! و گوسفند

سوم اسفند کنکور جامع علمی کاربردیه ، این روزها سخت مشغول کار و درس هستم . بازم مثل سابق وقتی به زمان کنکوری نزدیک میشم حال و هوای دانشگاه میفته تو سرم ، نمی دونم چرا ولی عجیب میلی به دانشجو شدن دارم ، نمی دونم شاید سال 84 و 85 که دانشجو بودم برام سال های خوبی بود ، پر از خاطره های خوب.شاید امید به زندگی تو اون سال ها به مراتب بیشتر از حال بود نمی دونم شاید... راستی از خدا میخوام یه کاری کنه که برف نیاد ، مسئولین مملکتی ما بی لیاقت ترین ها هستند که عمرا هیچ چی از مدیریت بحران نمی فهمند تا تقی به توقی میخوره فرت و فورت مملکتی که تو حالت معمولی به شکل نیمه تعطیل هست رو کاملا تعطیل می کنند ، فکر کنید چند روز از برف تهران گذشته ، هنوز تو این کوچه ما زمین یخ زده و هتوز هم کوپه های برف هستش  ، والا به خدا ساکنین خیابان فاطمی فقط آدم نیستند که دو روزبعدش کف خیابان رو هم شستید ما هم آدمیم .

یک شرکت نرم افزاری جهت تکمیل کادر فنی خود در بخش طراحی وب نیاز به یک طراح وب با توانائی های زیر می باشد:

• مسلط به html
• مسلط به css
• آشنا به جاوا اسکریپت
• مسلط به نرم افزار photoshop

محل کار در شهر تهران و منطقه میدان فاطمی می باشد ، نوع فعالیت بصورت تمام وقت  و ساعات کاری از از ساعت 8:30 تا 17:00 می باشد ، پنج شنبه ها فعالیت بصورت نیمه وقت (تا ساعت 13)می باشد . حقوق و مزایا بر طبق قوانین وزارت کار می باشد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و ارسال رزومه کاری خود می تواند با من از طریق ایمیل info@mehdivk.net تماس برقرار نمائید.
با تشکر

من اصلا دوست ندارم تو این وبلاگ به مسائلی غیر از ASP.net بپردازم ، اما چه کنم که بعضی موقع ها نوشتن تنها دوای دردم است ، دیروز و امروز زندگی فوتبالی من پر بود از غم باخت ، ابتدا آ.ث سپس بارسا و در انتها پرسپولیس.

شاید باخت آ.ث و بارسا برایم قابل هضم باشد اما حذف پرسپولیس از جام حذفی اصلا برایم قابل هضم نیست ، ما فوتبالی نباختم ، ما غیر فوتبالی باختیم.

از چند روز پیش حاشیه سازان دوباره به سراغ پرسپولیس آمدند ، درگیری لفظی قطبی با مرزبان که قبلتر هم در مورد آن صحبت می شد و اختلافاتی که بین این دو شخص بود خیلی بزرگنمائی می شد آخر سر کار دست پرسپولیس داد و جنجال شروع شد ، بعد از مرزبان نوبت استیلی بود که حاضرم قسم بخورم که این مردک تنها و تنها به دنبال منافع شخصی است و در زمان دنیزلی هم بسیار مشکل برای ما ایجاد کرد ، از همان ابتدای فصل برای ما حاشیه ساخت و ساخت تا قبل از بازی با پاس زهر خود را ریخت و جنجال دوم را برای پرسپولیس راه انداخت ، جنجال سوم مربوط به بازیکن یاغی پرسپولیس ، شیث رضائی است او که با افشین قطبی مشکل داشت و بر علیه سرمربی پرسپولیس مصاحبه کرده بود دوباره باحرکت های خود جنجال برای ما درست کرد ، بعد از او نوبت به نیکبخت واحدی بود که چهارمین جنجال را درست چند روز قبل از بازی برای ما درست کند  و با قرار گرفتن در تیم ذخیره های پرسپولیس و حرکات غیر حرفه ای خود باعث افزدون بر این حاشیه ها شد .
در کنار همه موارد که حاشیه های قبل از بازی بودند و آقای اولیائی جنگ روانی قبل از بازی را شروع کرد ، ایشان ما را عزیز دردانه مسئولین خواندند ، یکی نیست به این آقای اولیائی بگوید یه بررسی در مورد باشگاه پاس تهران بکند و بعد این حرف ها را بزند ، باشگاهی با 11 میلیارد بدهکاری نمی تواند عزیز دردانه کسی باشد.

اما همه اینها یک طرف ، آماتور بودن بازیکن های ما یک طرف ، من نمی دانم چرا باید فرزاد آشوبی در نیم متری خط با دو پا برود روی پای بازیکن حریف ، آخر برادر من ، اینجا جای خطا کردن است ؟من نمی دانم آقای نصرتی که دفاع ملی ما محسوب می شوند چرا باید یک توپ ساده را نتواند دفع کند و با دروازه بان قاطی کند ، چرا با دو پا به سمت پاهای بازیکن حریف حمله ور شود واخراج شود ، من نمی دانم چرا بازیکنی مثل نیکبخت باید لنگ هایش بعد از دفع توپ تو شکم بازیکن حریف باشد در حالی که خود می داند ما قبل از این اخراجی داده ایم و تیم عقب است ، بنده ی خدا حسین بادامکی هم که دیگر هیچ ، من نمی دانم آقای ترکی این کارت های زرد رو چرا بی دلیل نثار پرسپولیس می کرد . آخه آقای نوری نوکرتم اگر استوک هات برای اون زمین مناسب نیستند و هی میخوری زمین برادرم عوضشون کن مجبوری با همون استوک بازی کنی که باعث بشی بخوری زمین .

من هیچ موقع نفهمیدم چرا باید این بهادر عبدی بازی کنه ، برادر ارجمند ، عزیزم، افشین قطبی نازنین ، این بازیکن به درد بازی 90 دقیقه برای پرسپولیس را ندارد ، این بازیکن هیچ نکته ی مثبتی ندارد ، بازی سازی نمی کند ، تخریبی بازی نمی کند ، سانتر نمی تونه بکنه ، عوووووووووووووووووووووووضش شد کن تو رو به هر کی دوست داری ، عوضش کن .

من بعضی موقع ها فکر می کنم اونها که تو زمینند اصلا به ذهنشون نمیرسه که کسی داره بازیشونو نگاه می کنه که 12 ساعت قبل و بعد از بازی زندگیش تحت الشعاع این تیم و بازیش قرار میگیره و برد این تیم شیرین تری است که در زندگی می چشد و باخت این تیم تاخ ترین.

ما باختیم اما پرسپولیس همچنان پرسپولیس است و ما حمایتش می کنیم بیشتر از قبل .

چندی پیش مطلبی در این وبلاگ نوشتم در مورد تصمیم شرکت یاهو برای ارئه یاهو مسنجر ویژه سیستم عامل ویستا که در ساخت آن از WPF و دات نت استفاده شده است ، هم اکنون این نسخه از یاهو مسنجر آماده دانلود است . شما می توانید این نسخه از یاهو مسنجر را از این آدرس دریافت کنید .


امکانات جدیدی که درصفحه اصلی این محصول به آن اشاره شده است  به شرح زیر می باشد :
- تغییر ظاهر برنامه
- قرارگرفتن بصورت Widget در Sidebar ویستا
- قابلیت تب در پنجره های PM
- امکان تغییر نمایش فهرست دوستان خود

در همین رابطه :
+ یاهو مسنجر برای ویستا (وبلاگ عصرونه)
+ انتشار نسخه ویستای یاهو مسنجر (وبلاگ مگا آی تی)
+ Oh So Shiny Yahoo Messenger for Vista Released (وبلاگ techcrunch)

امروز تو بالاترین یک لینک در مورد برنامه نویس های خانم دیدم ، مطلب رو خوندم ، نویسنده وبلاگ در این مطلب حقایقی را در قالب یک نوشته نیمه طنز بیان کرده است.
بنده این مطلب رو با دقت خوندم و با عقاید نویسنده آن موافقم ، در آنجا هم گفتم به جرات می توانم بگم تنها و تنها یک خانم برنامه نویس در طول این 4 سالی که من برنامه نویسی می کنم دیده ام و لاغیر.حالا نمیگم کی که روحیه خانم های که خواننده این وبلاگ هستند و با هم آشنائی داریم تضعیف نشود !
من معتقدم در برنامه نویسی علاوه بر علاقه ، شما باید دارای پشت کار و روحیه جنگجوئی باشید ، من خیلی از برنامه نویسی های خانم و صد البته آقا را هم دیده ام که تا به یک مشکلی برمیخورند و یک پیغام خطائی در صفحه نمایان میشود زانوی غم بقل می کنند ، روحیه جنگجوئی اینجاست که به کار می آید ، شما باید از برخورد با یک پیغام خطا نه تنها ناراحت نشوید ، بلکه شاد هم شوید ، چون حل این خطا بر دانش شما میفزاید. البته در مورد آقایان این داستان 80 به 20 بوده ، اما در مورد خانوم ها 100 به 1 بوده !
حس تحقیق و یادگیری در رابطه با علوم جدید در برنامه نویسی عنصری است ضروری ، چراکه روزانه می بینیم که تکنولوژی های جدیدی می آیند ، بسیاری از تکنولوژی های قدیمی و منسوخ جای خود را به تکنولوژی های جدید می دهند پس باید تا حد ممکن ما هم بروز باشیم تا بتوانیم در این عرصه به موفقیت برسیم.
بنده این مطلب رو خوندم و روحیه ام هم کلی عوض شد . شما هم اگه تمایل دارید که روحیه تان  عوض شود حتما این مطلب رو بخونید .در ضمن اگر تمایل دارید که به لینک این مطلب در بالاترین رای مثبت و یا منفی دهید لطفا اینجا کلیک کنید.

امروز که داشتم دنبال یک راه حل  در مورد Ajax می گشتم بصورت اتفاقی از طریق جستجوی گوگل وارد یک صفحه ای از صفحات وبلاگ آقای Omar Al Zabir در وبلاگ های سايت ASP.net شدم ، مطلب در مورد Performance سايت www.dropthings.com بود ، این سايت گویا یکی از آخرین (شاید هم آخرین) کار آقای Al Zabir می باشد، من ایشون را قبل از این کار با کار Page Flakes می شناختم . خود مطلب بسیار آموزنده بود و به معرفی  روشی مناسب جهت بررسی Performance یک سايت پرداخته بود
از مطلب که بگذریم دیدم در بالای وبلاگ ایشان و در پائین عکسشان عبارت  My super cool IE only website: www.oazabir.com درج شده است ، کنجکاو شدم که این چه وب سايتی است که هم cool است و هم IE Only است ، بقیه را خودتان ببینید صد البته تنها و تنها با IE و در ضمن PopUp Blocker رو هم جوری تنظیم کنید که سايت ایشان را مورد لطف خود قرار ندهد.

دلم خیلی گرفته ، از یک طرف دارند سرزمین مادریم رو تکه تکه می کنند ، از یک طرف تیم محبوبم رو ، از یک طرف روح و جسم خودم رو

کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم
که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم
کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم
که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم
...
نه پای رفتن نه تاب ماندن چگونه گویم درخت خشكم
عـجـب نـباشـد اگر تبرزن طـمـع بـبـندد در اسـتـخـوانم
در این جـهـنم گل بـهـشـتی چگونـه روید چگـونـه بـوید
من ای بهاران ز ابر نیسان چه بهره گیرم كه خود خزانم
...
کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم
که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم
کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم
که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم
...
صدای حق را سكوت باطل در آن دل شب چنان فرو كشت
كه تا قیامت در این مصیبت گلو فشاند غم نهانم
كبوتران را به گاه رفتن سر نشستن به بام من نیست
كه تا پیامی به خط جانان ز پای آنان فرو ستانم
...ز بال آنان فرو ستانم
کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم
که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم
....
آه ای دیار دور ای سرزمین كودكی من
خورشید سرد مغرب بر من حرام باد تا آفتاب توست بر آفاق باورم
من نقش خوش را همه جا در تو دیده ام
تا چشم بر تو دارم در خویش ننگرم
ای ملك بی غروب ای مرز و بوم پیر جوانبختی
ای آشیان کهنه سیمرغ یک روز ناگهان
چون چشم من از پنجره افتد به آسمان
مبینم آفتاب تو در برابرم
...
سفینه دل نشسته در گل
چراغ ساحل نمی درخشد
در این سیاهی سپیده ای کو
که چشم حسرت در او نشانم
الا خدایا گره گشایا به چاره جویی مرا مدد کن
بود که بر خود دری گشایم غم درون را برون کشانم
کبوتران را به گاه رفتن سر نشستن به بام من نیست
که تا پیامی ز خط جانان ز پای آنان فرو ستانم
ز پــای آنان فرو ستانم
کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم
که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم
کهن دیارا دیار یارا
کهن دیارا دیار یارا
کهن دیارا دیار یارا
به عزم رفتن دل از تو کندم
ولی جز این راه وطن گزیدن
نمی توانم نمی توانم

گوش کنید

در صورتیکه تمایل دارید از میزان اعتیاد شما به پدیده وبلاگ نویسی با خبر شوید کافی است که اندکی وقت گذاشته و به 14 سوال این وب سايت پاسخ دهید ، آنگاه خواهید فهمید که درصد اعتیاد شما چقدر است و شما در چه مرحله ای از اعتیاد هستید.
با اینکه وبلاگ من خیلی زود زود بروز نمیشه (که قراره از این به بعد برای بیشتر وقت بزارم)نمیدونم چرا اینقدر درصد اعتیاد من بالاه ، شاید یکی از دلایلش تعداد زیاد وبلاگ هائی باشه که در طول روز می خوانم و همین طور وقت زیادی باشه که برای این کار میزارم . در مورد من درصد اعتیاد به شرح زیر می باشد!