سال 86 هم کم کم داره به پایان خودش میرسه و سال 87 هم داره آروم آروم میاد . ترافیک تهران که در روزهای عادی آزاردهنده است در این روزها نه تنها برایم آزاردهنده نیست بلکه دلنشین هم هست ، شوق مردم برای شروع یک سال جدید و خریدهای شب عید و پیاده رو هائی که پر است از تهرونی های عزیز برایم همه دلنشین هستند ، این که مردم این روزها سعی می کنند مشکلات لعنتی رو برای چند روز هم که شده فراموش کنند و تلاش کنند که همه چیز رو برای شروع یک سال جدید و خوب آماده کنند بسیار زیباست. من که تا همین الان که دارم این پست را می نویسم درگیر کارهای زیادی هستم که طبق روال گذشته همیشه از اواسط بهمن ماه شروع می شوند و خسته کننده هستند . دیشب لیستی از پروژه هائی که باید تا انتهای فروردین تحویل بدم را درآوردم ، 7 پروژه ! با خودم گفتم این همه کار میکنیم که تعطیلات خوب داشته باشیم اما گویا تعطیلات هم باید تلاش کنیم تا پروژه ها را انجام دهیم .

امیدوارم سال جدید سال خوبی برای همه خوانندگان این وبلاگ باشد ، سالی باشد سرشار از موفقیت و کامیابی  برای همه عزیزان

این فهرست خطاها و شرح هر کدومشون ، خیلی چیز بدرد بخوری هست ، تو آخرین پروژه من که یک پروژه تحت وب با استفاده از Ajax بود واقعا بکار آمد و توانسنم به مشتری بگویم که فلان خطائی که مشاهده میکنی دلیلش چیست و من چه کارهائی برای برطرف کردن مشکل انجام داده ام ولی وقتی یک connectionی داری که سرعت receive ان کمتر از 0.5 کیلوبايت در ثانیه هست دیگرکاری از دست من برنمی آید.
مشاهده فهرست خطاها و شرح هر کدام درسايت مایکروسافت

حول و حوش یک ساعت پیش بعد از نوشتن اسامی فهرست اصلاح طلبان بهمراه کد های انتخاباتی با در دست داشتن شناسنامه و کارت ملی و یک عدد خودکار عازم یکی از مسجدهای محله شدم تا به نمایندگان مورد نظر خود رای دهم ، اولا که خیلی خلوت بود ، خیلی ... و به جرات می تونم بگم تمامی کسانی که در زمان ورود من به مسجد در حال پر کردن فرم مربوطه بودند هیچ گونه اطلاعی از اشخاصی که نامشان را در فرم می نوشتند نداشتند ، به برد مربوطه نگاه می کردند و چندین نفر را انتخاب می کردند و می نوشتند و رای شان را در صندوق می انداختند ، در این مرحله کسانیکه نامشان برای مردم آشنا بود بیشتر رای می آوردند و مردم فارق از اینکه اینها که معروف هستند و نامشان برایشان آشناست چه کار کرده اند و چه خواهند کرد به آنها رای می دادند ، در گوشه ای برگه ای که از قبل آماده کرده بودم را از جیبم درآوردم و با آرامش و با دقت هر چه تمام تر نام و نام خانوادگی کاندید های مدنظرم را مرتب و خوانا می نوشتم و کدهای مربوطه را علامت میزدم ، در کنارم دو خانم محجبه و مسن بودند که یکی از آنها مشغول نوشتن چندین نام بود ، آن یکی پرسید ، می شناسی ؟ گفت نه! بعد دوباره سوال کرد ، پس برای چه رای میدهی و دوباره گفت برای مهر ، دوباره خانم سوال کننده گفت پس به سیدها رای بده! و من هم به کار خودم ادامه می دادم ، بعد از یک دقیقه شخص سوال کننده از من پرسید : مادر جان ، شما این اشخاص که بهشون رای میدهی را می شناسی ، بنده هم گفتم بله مادر جان ، من این اشخاص و جناح سیاسی آنها را می شناسم و تفکرات آنها را می پسندم و به آنها رای میدهم ، سوال کرد : می شود ما هم مثل شما پر کنیم ، گفتم اگر دوست داشته باشید چرا که نه ، به آن یکی گفت : صبر کن اسامی این پسرم را بنویسیم . کاندید ها را نوشتم و برگه را به آنها دادم. بعد به سمت صندوق رفتم و برگه رای را در صندوق انداختم و وقتی برگشتم که ببینم که این برگه من در چه وضعیتی است (چون پشت برگه بخشی از چرک نویس تحلیل یکی از پروژه هایم بود !)دیدم که برگه را وسط گذاشته اند و چندین نفر دارند از روی آن می نویسند . گفتم اصلاح طلبان مهم تر از تحلیل من هستندو برگه را نگرفتم و زدم بیرون مسجد!

از این جریان بسیار خوشحال شدم ، چون اصول گرایان در این انتخابات نهایت نامردی را در حق اصلاح طلبان کردند و شروع به تخریب اصلاح طلبان کرده بودند و این جوری یک بخش کوچکی از این ماجرا جبران می شود .

والبته بسیار ناراحت بودم که چرا مردم کورکورانه و بدون بررسی به پای صندوق های رای می روند و به اشخاصی که اصلا در موردآنها هیچ شناختی ندارند رای می دهند ، چرا این مهر اینقدر مهم است که بخاطرش آینده خود و فرزندان خود را به خاطرش به خطر می اندازیم .

این روزها بحث شرکت و یا عدم شرکت در انتخابات بحث داغ وبلاگستان است ، جامعه مجازی ایرانی در فوروم ها ، در چت ، در سايت های شبکه اجتماعی و هر جا که فکرشو بکنید تا به بخش نظرات یه مطلب وبلاگ در این مورد به بحث و تبادل نظر می پردازد، صداوسیما هم داره کار خودش رو خوب انجام میده و حسابی به تخریب اصلاح طلب ها میپردازه . خوب تو این جور مواقع یک شخصی که طرفدار اصلاحات هست چی کار میکنه ؟ هیچ چی ، شروع میکنه به تبلیغ برای اصلاح طلب ها .

جمعه ای که گذشت کنکور علمی کاربردی برای مقطع کاردانی به کارشناسی برگزار شد ، حوزه امتحانی من هم در خیابان آذربایجان بود ، از شانس خوب ما! در طبقه زیر زمین صندلی ما قرار داشت و چه زیرزمینی ، در روزی که هوای تهران خوشبختانه بهاری بود 3 ساعت و نیم نشستن بر روی اون صندلی ها باعث شده بود سرمای بدی وجود ما را در خود بگیرد ، کاش حداقل شوفاژی چیزی در آن محل قرار میدادند ، ما که چیزی ندیدم به جز یک کولر خیلی بزرگ !

کنکور با زمان 105 دقیقه ای برای سوالات عمومی شامل ادبیات ، معارف ، زبان و ریاضی شروع شد ، فکر کنم به 5 سوال ادبیات پاسخ دادم ، به یک سوال معارف ، به صقر سوال ریاضی اما به تمام سوالات زبان پاسخ دادم ، تو این چند دوره که کلا تو کنکور کاردانی به کارشناسی شرکت کرده بودم ساده ترین بخش برای من همین سوالات زبان عمومی بود .

بعد نوبت به آزمون 120 دقیقه ای تخصیصی رسید ، ابتدا به سراغ سوالات زبان تخصصی رفتم که در رابطه با جاوا بود و به همه آنها پاسخ دادم 10 سوال از مجموع 60 سوال که هرکدام ضریب 10 دارند و فکر کنم همه اش درست باشد چرا که سوالات خیلی مفتی بودند و متنی که دررابطه با جاوا بود هم خیلی ساده و قابل فهم بود . بعد به سراغ سوال های ذخیره رفتم که چند فصلی از آن را خوانده بودم سوالات انصافا متعادل بودند و من که 3 فصل را مطالعه کرده بودم به سوالات مربوطه تقریبا پاسخ دادم اما نه به همه سوالات.

متاسفانه چون کلا ساختمان داده را دراندک مدتی که شروع به درس خواندن کردم و سپس ولش کردم! نخواندم پس به سوالاتش پاسخ ندادم ، خوب برنامه نویسی هم که اصلا خواندن معنا ندارد و باید بیشتر تست زد ، چون قالب سوالاتش مشخص است ، تکه برنامه ای میدهند و خروجی را از شما میخواهند تقریبا 100 درصد سوالات از این شکل بود که به 10تای آنها پاسخ دادم .

جالب اینجا بود که با شروع آزمون تخصیص تقریبا 80 درصد هم آزمونی های عزیز در طبقه زیرزمین بلند شدند و رقابت در این طبقه با 20% باقیمانده ادامه پیدا کرد که از این 20% هم تا ساعت 12 که من آزمون را ترک کردم 10 درصد دیگر رفته بودند .

حضور عزیزان هم دانشگاهی در حوزه امتحانی ، حوزه عزیزان سرباز و ... جالبناک بود.

شاید تست کرده باشید ، شاید هم نه ! اما نسبت دادن مقدار به مشخصه Text یک TextBox که ازنوع Password می باشد عملا کار بیهوده ای است چرا که TextBox از نوع Password بدین روش قابل مقداردهی نمی باشد.اما چاره کار چیست ؟ می توانید مقدار مورد نظر خود را از طریق اضافه کردن Attribute زیر به TextBox نسبت دهید:

txtPassword.Attributes["Value"] = "YOUR PASSWORD!";